ANLARSIN


ANLARSIN

Demlenince koyarmış aşk acısı insana
Hatıralar yakanı tuttuğu gün anlarsın.
Alıp verdiğin nefes, işkence olur cana
Zaman umutlarını yuttuğu gün anlarsın.

Umut çiçeklerinin açmadan solduğunu
Gönlüne kurşun gibi gam keder dolduğunu
Onsuz nefes almanın anlamsız olduğunu
Hayallerin tükenip bittiği gün anlarsın.

Hüsnü zan edersin de, niyeti ne kastına
Yedi kat el olursun; kardeşine, dostuna
Gök kubbe nasıl çöker bir insanın üstüne
Gözü yaşlı bırakıp gittiği gün anlarsın.

ANLARSINKader tecelli eder felek yolunu bağlar
Araya perde gibi gerilir yüce dağlar
Kıskançlığın ateşi kalbini nasıl dağlar
Başkasının koynunda yattığı gün anlarsın.

Nedir bu kara sevda mest oluş mu zulüm mü?
Aşk odunda savrulan dumanım mı külüm mü?
Dünya mı dar, kabir mi; hayat mı zor, ölüm mü?
Yüreğinde güneşin battığı gün anlarsın.

İsmail GÜL
08/05/2019

Etiketler:

BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz